Toelichting bij de symboliek op de antependia van de Magnuskerk

 

De rode draad: het kruis als levensboom

 

Het kruis: symbool bij uitstek van het christelijk geloof.

Maar wat is dat eigenlijk voor symbool:

een martelwerktuig waaraan een mens gestorven is?

Het kruis is op zichzelf geen ‘mooi’ symbool,

het is en blijft een skandalon,

het Griekse woord voor aanstoot, struikelblok: iets waar je over valt.

Het kruis staat voor het mee-lijden van Christus

met het lijden in deze wereld.

Voor een God die zich in het lijden met mensen verbindt.

Voor liefde tot het uiterste.

Liefde sterker dan de dood.

Uit het dode hout van het kruis ontspruit nieuw leven: dat is Pasen.

Met Pasen vieren wij

dat dalen heuvels kunnen worden,

nachten dagen,

vijanden vrienden,

kwaad goed,

dat er nieuw leven groent vanuit het kruis.

Het kruis wordt een boom des levens.

 

“Met de boom des levens

wegend op zijn rug

droeg de Here Jezus

Gode goede vrucht.” (gez. 184)

Zo is het kruis op alle kleden afgebeeld:

als een levensboom,

een krachtig teken van Gods liefde voor mensen.

 

De kruin van de boom is een cirkel

symbool voor leven dat terugkeert,

voor de seizoenen

en het kerkelijk jaar

dat van feest naar feest gaat.

 

 

Het paarse kleed

 

Paars is de kleur die het eerst aan bod is

in het kerkelijk jaar.

Het is de kleur van de adventstijd

een tijd van verwachten en hopen

op het Licht dat in deze wereld doorbreekt:

het is er nog niet, maar het komt.

Paars is ook de kleur van de veertigdagentijd,

de tijd voor Pasen.

Een tijd van inkeer en verstilling.

Schemertijd voor de Zon opkomt.

De korenaar is een teken van verwachting:

“Het graan ontkiemt ternauwernood,

het sterft om op te staan”. (gez. 199)

De palmtak heet de Messias welkom.

Zowel in de adventstijd, als met palmpasen klinkt het:

“Heft op uw hoofden poorten wijd!” (gez.120)

 

 

Het witte kleed

 

Wit is de feestkleur,

de kleur van het Licht, dat deze wereld binnenkomt.

Het Licht van de geboorte,

het Licht van de opstanding.

“Het Licht schijnt in de duisternis,

en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen”,

schrijft Johannes in de openingsverzen van zijn evangelie.

Het is het Licht van het nieuwe begin

dat God met mensen maakt.

“Er zij licht”,

sprak God

en Hij zag dat het goed was.

 

 

Het groene kleed

 

Het groene kleed hangt er in de ‘feestloze’ tijd van het jaar.

Groen is de kleur van hoop en toekomst.

Groen is de basiskleur van het leven,

het duidt op groei en bloei:

de bladeren van de bomen,

het groene gras van de lente.

Als Noach na de verwoesting van de aarde

wil weten of er alweer leven mogelijk is,

zendt hij een duif uit, op zoek naar groen.

De duif keert terug met een klein takje:

teken dat toekomst mogelijk is.

 

 

Het rode kleed

 

Rood is de kleur van Pinksteren:

als de volgelingen van Jezus

de Geest krijgen

en in vuur en vlam

zijn Woord verder dragen,

de wijde wereld in.

De duif is het symbool van de Geest,

een vogel uit de hemel

die bij zijn doop op Jezus neerdaalt:

mens naar Gods Geest.